.png)
1-Sevgili Yeşim , yani yetur nasıl üzüldüm bir bilsen...Umarım kararını değiştirirsin ve yine bizlerle olursun...Ve bizi o nefis tariflerden, bilgilerden mahrum bırakmazsın...
2-Blogger , lütfen yüreğimizi hoplatma , geçen cumadan beri kendi blogum dahil blogları açamıyordum ve de çok üzülmüştüm. Acil yardımlarını esirgemeyen Sevgili Hatice ve Sevgili Betül'e çokkkk teşekkür ederim. İYİ Kİ VARLAR.
3-Geçtiğimiz cumartesi AFAD'daydım. Ve Rotary fotoğraf yarışmasını kılpayı kaçırdığımı öğrendim.Ve çok sevindim.Son 6'ya kalmış.O bile benim için iyi birşey.Aslında bu ödül-yarışma olaylarına sıcak baktığım söylenemez ama motivasyon açısından insanı olumlu etkiliyor.
Yarışmalarda jürilerin ruh durumları, jürilerin birbirleriyle olan ilişkileri fotoğraf seçimini etkiliyor ve elbette objektivite sözkonusu olmayabiliyor.Ayrıca da yarışmalarda binlerce fotoğraf oluyor, gerçekten onları elemek, incelemek de çok zor olsa gerek.
4-Dostluk, arkadaşlık hakkında zaman zaman ve de uzun uzun düşünüyorum. Bazen hayalkırıklıkları yaşıyorum, bazen şoka uğradığım anlar oluyor, bazen "peki hangi söylediğine inansam" diye düşünüyorum, sarsılıyorum...
Bazen yanlış insanlara emek verdiğimi, değer verdiğimi görüyorum...Ve kızıyorum kendime NEDEN göremiyorsun gerçekleri ...Acaba görmek mi istemiyorum???
Ve çok yakınımda olup da göremediğim, gerçek dostum olabilecek insanları istemeden ıskaladığımı görüyorum ...Ve ve çok üzülüyorum o zamanlar...ama en azından farkına varmak bile iyi birşey sanırım...
Ve sanırım ben insan tanıma özürlü biriyim...
Ya da insanlar işine geldiklerinde iyi arkadaş oluyorsun, işlerine gelmedikleri zaman uğramıyorlar yanına yönüne...
Elbette insanlar değişir, fikirleri değişir ama belirli bir duruşları vardır . Ama bazen o duruşlarında 360 derece değiştiğini görünce GÜVEN sorunu yaşıyorum.
Bir fikri olanların , bana bu konuda yardım edeceklerden mesaj-mail bekliyorum ve şimdiden teşekkür ediyorum..
FOTOĞRAFLAR VE KOLAJ: BEN
YER:İSTANBUL
